Οι ηλικίες κατάκτησης των φωνημάτων στην ελληνική γλώσσα

Το παιδί από τα πρώτα λεπτά της ζωής του παράγει ήχους που στόχο έχουν την επικοινωνία με τους άλλους. Αρχικά το κλάμα και αργότερα το βάβισμα. Σταδιακά, αυτές οι ηχητικές παραγωγές προσλαμβάνουν χαρακτηριστικά φωνημάτων επηρεασμένα από το γλωσσικό περιβάλλον στο οποίο ζει το κάθε παιδί. Η ομιλία είναι ένα σύνθετο φαινόμενο και η εξέλιξη της εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Η σωστή άρθρωση των φωνημάτων είναι μια διαδικασία που απαιτεί την κατάλληλη τοποθέτηση, κίνηση και συντονισμό των αρθρωτών (τα φωνητικά όργανα που συμμετέχουν στη διαδικασία της άρθρωσης, όπως τα χείλη, τα δόντια, τα φατνία,  η γλώσσα, η υπερώα, η σταφυλή). Παρακάτω παρουσιάζονται οι ηλικίες κατάκτησης των φωνημάτων στην ελληνική γλώσσα σύμφωνα με έρευνα του Πανελλήνιου Συλλόγου Λογοπεδικών. Αρμόδιος για να αξιολογήσει,να παρέμβει θεραπευτικά και να συμβουλεύσει τους γονείς ενός παιδιού σχετικά με την άρθρωσή του είναι ο Λογοπεδικός. Η ανίχνευση των προβλημάτων λόγου και ομιλίας ενός παιδιού πρέπει να γίνεται έγκαιρα ώστε να μειώνονται οι επιπτώσεις στην συνολική ανάπτυξη του παιδιού. Επιπλέον, η αποκατάσταση είναι σημαντικό να έχει ολοκληρωθεί πριν την ένταξη του παιδιού στην Α' Δημοτικού ώστε ν' αποφευχθούν άλλου τύπου δυσκολίες (μαθησιακές, ψυχοσυναισθηματικές κ.ά).

Γενικές Πληροφορίες και συμβουλές για τον Τραυλισμό

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο τραυλισμός είναι μία διαταραχή στη ροή της ομιλίας κατά την οποία το πρόσωπο που τραυλίζει γνωρίζει ακριβώς αυτό που θέλει να πει αλλά δυσκολεύεται να εκφραστεί λόγω ακούσιων επαναλαμβανόμενων κολλημάτων, επαναλήψεων ή επιμηκύνσεων των ήχων της λέξης. Είναι μια σοβαρή δυσκολία που έχει λεκτικές και συναισθηματικές διαστάσεις και μπορεί να επηρεάσει την κοινωνικότητα του παιδιού.

Δεδομένα σχετικά με τον τραυλισμό:

• Εμφανίζεται σε όλες τις φυλές ανεξάρτητα από κουλτούρα, γλώσσα, ευφυΐα και κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο.
• Ξεκινά συνήθως κατά τη νηπιακή ηλικία, ανάμεσα στα 2 και 5 έτη, σταδιακά ή σχετικά απότομα.
• Θεωρείται αποτέλεσμα κληρονομικών, νευρολογικών, γλωσσικών, συναισθηματικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Παρουσιάζει διακυμάνσεις με περιόδους ύφεσης και έντασης. Το άγχος μπορεί να δυσκολεύει την ομιλία αλλά δεν ευθύνεται για τον τραυλισμό.
• Για τα περισσότερα παιδιά που τραυλίζουν έχει προϋπάρξει μία περίοδος ομιλίας χωρίς τραυλισμό.
• Τα παιδιά που δε θα ξεπεράσουν τη δυσκολία τους στη νηπιακή ηλικία, έχουν μεγάλο κίνδυνο εδραίωσης ενός μόνιμου τραυλισμού.
• Τα αγόρια που τραυλίζουν είναι περισσότερα από τα κορίτσια.
• Πολλά παιδιά που τραυλίζουν έχουν μια εσωτερικευμένη τάση για τελειότητα. Όταν οι απαιτήσεις των γονέων είναι πολύ υψηλές, ο τραυλισμός μπορεί να ενταθεί.
• Ένας σημαντικός παράγοντας εμφάνισης και διατήρησης του τραυλισμού μπορεί να είναι η πίεση που νιώθει το παιδί γενικά ή ειδικά για την ομιλία του.

Σχετικά με το παιδί:

• Η ομιλία του είναι κάτι που το παιδί κάνει και όχι αυτό που είναι.
• Δεν είναι ατελές επειδή τραυλίζει.
• Μπορεί να έχει τις ίδιες ευκαιρίες με όλους.
• Συνήθως γνωρίζει ότι δυσκολεύεται να μιλήσει, ακόμα και από μικρή ηλικία.
• Τα χαρακτηριστικά του τραυλισμού του μπορεί να αλλάξει με την πάροδο του χρόνου.
• Μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να οργανώσει τη σκέψη του πριν μιλήσει.
• Μπορεί να μάθει να ελέγχει τον τραυλισμό του.
• Μπορεί να έχει αποτελεσματική επικοινωνία είτε τραυλίζει είτε όχι.

Σχετικά με την οικογένεια:

• Ως οι πρωταρχικοί επικοινωνιακοί εταίροι, τα μέλη της με τη στάση τους επηρεάζουν τον τραυλισμό. 
• Τα μέλη της οικογένειας είναι ο καλύτερος σύμμαχος ενός παιδιού.
• Στις οικογένειες, όταν ένα μέλος έχει πρόβλημα, τα υπόλοιπα μπορούν να αποτελέσουν μέρος της επίλυσής του.
• Η ευρύτερη οικογένεια πρέπει να είναι ενήμερη για τον τραυλισμό.

Σχετικά με τους γονείς:

• Οι αντιδράσεις σας επηρεάζουν την ομιλία του παιδιού.
• Γνωρίζοντας περισσότερα για τον τραυλισμό μπορείτε να λειτουργήσετε προς τη σωστή κατεύθυνση.
• Δεν προκαλέσατε εσείς τον τραυλισμό, αλλά ο τρόπος με τον οποίο τον αντιμετωπίζετε μπορεί να είναι καθοριστικός.

Τι μπορείτε να αποφύγετε:

• Μην του λέτε να μιλάει πιο αργά. Μπορεί να καταφέρει να μιλήσει αργά για λίγα λεπτά, αλλά αυτό δεν πρόκειται να διαρκέσει για πολύ.
• Μην του ζητάτε να επαναλάβει τη λέξη στην οποία τραύλισε. Στην επανάληψη της λέξης, μπορεί να μην τραυλίσει αλλά αυτή η τακτική δεν το βοηθάει να ξεπεράσει τη δυσκολία του.
• Μην του υποδεικνύετε να σκέφτεται πριν μιλήσει. Αυτό έχει μόνο βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα και μπορεί να προκαλέσει σύγχυση.
• Μην του δημιουργείτε την εντύπωση ότι πρέπει να ντρέπεται για την ομιλία του.

Τι μπορείτε να κάνετε:

•  Αντιμετωπίστε τον τραυλισμό με τον ίδιο θετικό, υπομονετικό και υποστηρικτικό τρόπο που θα αντιμετωπίζατε οποιαδήποτε άλλη δυσκολία του.
• Αφιερώστε καθημερινά ποιοτικό χρόνο στο παιδί σας για να παίξετε μέσα σε μια ήρεμη και χαλαρή ατμόσφαιρα. Επικεντρωθείτε στο τι σας λέει και όχι στο πως το λέει. Απαντήστε στο μήνυμα που σας μεταφέρει το παιδί σας και προσπαθήστε να μην αποφεύγετε να το κοιτάζετε όταν έχει δυσκολία στην ομιλία.
• Μιλάτε αργά αλλά φυσιολογικά. Κάντε μια μικρή παύση (1-2 δευτερολέπτων) πριν απαντήσετε στο παιδί.
• Μην πιέζετε το παιδί να μιλήσει. Για παράδειγμα, μην απαιτείτε να πει «γεια» ή «ευχαριστώ». Εάν θέλει να παραμείνει εκτός μιας συζήτησης, μην επιμένετε να συμμετέχει.
•  Μειώστε τον αριθμό των ερωτήσεων που κάνετε στο παιδί σας. Βεβαιωθείτε ότι του δίνετε χρόνο για να απαντήσει και ανταποκριθείτε σε αυτό που λέει. Αφήστε το να ολοκληρώσει την πρότασή του αντί να τη συμπληρώνετε εσείς.
• Μη διακόπτετε ο ένας τον άλλον. Προσπαθείτε να μιλάτε με τη σειρά.
• Σεβαστείτε τις απόψεις, τα συναισθήματα και τον τρόπο ομιλίας του παιδιού. Αποδεχτείτε το όπως είναι.
• Αποφύγετε το γρήγορο ρυθμό ζωής. Υπάρχουν πολλές πιέσεις λόγω χρόνου, (π.χ. η προετοιμασία για το σχολείο, το διάβασμα και οι λοιπές δραστηριότητες). Υπολογίζετε προσεχτικά τον χρόνο για να ελαχιστοποιήσετε την πίεση. Συζητήστε με το παιδί και υποστηρίξτε το για να διαχειριστεί πιθανές πιέσεις από συνομήλικους ή καταστάσεις στο σχολείο, π.χ. κοροϊδία ή προβλήματα στις σχέσεις με τα άλλα παιδιά.
• Δώστε του θετική προσοχή και εκφράστε ικανοποίηση για τις καθημερινές του κατακτήσεις.
• Τα ξεκάθαρα όρια είναι ωφέλιμα για κάθε παιδί και ο έπαινος ωφελιμότερος από την κριτική.
• Ως προς τη συμπεριφορά, φερθείτε του με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως σε κάθε άλλο παιδί. Πρέπει να υπάρχουν σαφή όρια που τηρούνται με συνέπεια ώστε να μειωθούν οι εντάσεις που επηρεάζουν τη ροή της ομιλίας.

Να θυμάστε ότι..

• Ο τραυλισμός δεν είναι «κακή» συμπεριφορά. Η ευφράδεια δεν είναι «καλή» συμπεριφορά. Και τα δύο είναι τρόπος ομιλίας. Σημασία έχει η επικοινωνία και όχι ο τρόπος.
• Η ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης συμβάλλει στην αλλαγή του τρόπου ομιλίας και βοηθάει το παιδί να μιλήσει χωρίς φόβο.

Οι αλλαγές χρειάζονται χρόνο για να εδραιωθούν. Μην αποθαρρυνθείτε εάν αρχικά σας δυσκολέψουν.

πηγή: Πανελλήνιος Σύλλογος Λογοπεδικών- Λογοθεραπευτών 

Δραστηριότητες για παιδάκια 1-2 χρονών...

Δραστηριότητες για παιδάκια 1-2 χρονών...και για μεγαλύτερα γιατί νιώθουμε και εμείς παιδιά μαζί με τους θησαυρούς μας!!!

1) διαβάζοντας βιβλία 

- κάνουμε ερωτήσεις του στυλ 

"Πού είναι το..." 

"Είναι η αλεπού κάτω από το κρεβάτι;"

(ανάπτυξη λεξιλογίου , εξάσκηση οπτικών ικανοτήτων και κατανόησης)

- κάνουμε τους διάφορους ήχου του παραμυθιού και αργότερα αφήνουμε το παιδί να τους κάνει (ανάλογα με την ηλικία)

2) δίνουμε στο παιδί διάφορα αντικείμενα με διαφορετικές υφές, βάρος, χρώματα...και καθώς τα περιεργαζόμαστε μαζί το περιγράφουμε χρησιμοποιώντας ορολογία όπως μαλακό/ σκληρό, κρύο/ζεστό, βαρύ/ελαφρύ, μεγάλο / μικρό, χρώματα, σχήματα....τα βιβλία αφής είναι επίσης πολύ ωραία

Αυτό μπορείτε να το κάνετε παράλληλα την ώρα του παιχνιδιού. Πχ καθώς παίζετε με τουβλάκια μπορείτε να πείτε "κοίτα πόσο σκληρό είναι" , να το αντιπαραθέσετε με κάποιο μαλακό παιχνίδι "ενώ αυτό είναι μαλακό" , να το μυρίσετε κλπ

3) μπορείτε να μιλήσετε για τα σχήματα....δείξτε ένα σχήμα την φορά αρχικά και ονομάστε το. Μετά δείξτε αντικείμενα που έχουν το ίδιο σχήμα....υπάρχουν και επιτραπέζια παιχνίδια με ανάλογο περιεχόμενο

4) Δίνουμε στο παιδί να πειραματίζεται με διάφορα υλικά....πχ 

 - μια λεκανίτσα με νερό....να πλατσουρίσει να βουτήξει μέσα κάποια παιχνίδια του.... την επόμενη φορά βάζουμε μέσα στο νερό παιδικό αφρόλουτρο για να κάνει σαπουνάδα....

- πχ ένα πιάτο με λίγη σπιτική μαρμελάδα ή κρεμούλα ή ό,τι άλλο θέλουμε παρόμοιας υφής (θα γεμίσει από πάνω μέχρι κάτω, αλλά θα το ευχαριστηθεί), 

- στο ζυμαράκι που μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας, μπορείτε να βάλετε αρώματα πχ κανέλα, κακάο, κάρυ, κλπ

5) πλαστελίνη μπορούμε να φτιάξουμε στο σπίτι (αλλά και το απλό ζυμαράκι για αρχή μια χαρά κάνει την δουλειά του) και είμαστε σίγουροι πως και να το φάει κατά λάθος δεν τρέχει και τίποτα...

(το πρόβλημα είναι, ότι  αν τύχουμε σε άλλο σπίτι και βρει κανονική πλαστελίνη πώς θα καταλάβει ότι εκείνη δεν την τρώμε...)

6) μυρίστε τα μπαχαρικά που έχετε στο σπίτι...είναι μια δραστηριότητα που αρέσει πολύ, γενικά ακόμα και την φρουτόκρεμα πριν την κάνετε δώστε του να μυρίσει τα κομμένα φρούτα....

7) σε ένα κουτί βάλτε διάφορα υλικά που κάνουν ήχο, όπως αλουμινόχαρτο, σακούλα από τα ψώνια, χαρτί γκοφρέ, χαρτί που φτιάχνουμε χαρταετούς κλπ...παίρνετε κάθε φορά ένα ένα τα υλικά και τα επεξεργαζόσαστε...ενθαρρύνουμε το παιδί να κάνει θόρυβο με τα υλικά και του μιλάμε για τον ήχο που κάνουν...

8) προσπαθήστε να μιμηθείτε τις φατσούλες των ηρώων από τα διάφορα βιβλία που έχετε. Εναλλακτικά διαλέξτε μερικές φωτογραφίες σας και κάντε το ίδιο (εμάς μας άρεσε πάρα πολύ αυτό)

9) χορέψτε! Υπάρχουν πολλά παιδικά τραγουδάκια με τα οποία το παιδί μπορεί να μάθει μέρη του σώματος, χρώματα κλπ...αλλά και σε οποιοδήποτε τραγούδι αφεθείτε στο ρυθμό του και χορέψτε με το παιδί σας. 

πηγή: http://happylearningseeds.blogspot.gr/

Γερά δόντια από... κούνια!

Εάν περιμένατε έως ότου τα παιδιά σας αρχίσουν σχολείο για να τα πάτε στον οδοντίατρο, αργήσατε πολύ: η καλή φροντίδα των δοντιών αρχίζει από τη βρεφική ηλικία, πριν καν αρχίζει να βγαίνει το πρώτο δόντι του μωρού - και στη σχολική ηλικία τα παιδιά πρέπει ήδη να έχουν αποκτήσει τις συνήθειες που θα διαφυλάξουν την υγεία των δοντιών και των ούλων τους για μια ζωή.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», η οδοντιατρική υγεία δεν είναι θέμα γονιδίων, αλλά προληπτικών μέτρων: απαιτείται καθημερινός, συχνός καθαρισμός, έλεγχος των επιζήμιων συνηθειών όπως το δάγκωμα των χειλιών και το πιπίλισμα του δακτύλου, κατανάλωση της αναγκαίας ποσότητας φθορίου, προσεγμένη διατροφή με ελάχιστη κατανάλωση γλυκισμάτων και επεξεργασμένων αμύλων, ιδίως μεταξύ των γευμάτων, και περιοδική φροντίδα από τον οδοντίατρο.

Η κατάλληλη ηλικία για την έναρξη της φροντίδας είναι η βρεφική. Οι γονείς δεν πρέπει να αμελούν τα βρεφικά (νεογιλά) δόντια. Η τερηδόνα και η πρόωρη απώλεια των πρώτων μας δοντιών μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα μόνιμα δόντια πριν καν αυτά ξεπροβάλλουν. Επιπλέον, ακόμα κι ένα μωρό που ακόμα δεν έχει βγάλει δόντια χρειάζεται τακτική φροντίδα του στόματός του.

Αποκτώντας καλές συνήθειες

Έως πρότινος, η συνήθης σύσταση ήταν να πηγαίνουν τα παιδιά για πρώτη φορά στον οδοντίατρο στην ηλικία των 2 ετών. Εντούτοις, η σύσταση αυτή άλλαξε, διότι μέχρι να γίνει το παιδί 2 ετών μπορεί να έχει αποκτήσει ορισμένες κακές συνήθειες. Γι΄ αυτό, η πρώτη επίσκεψη στον παιδοδοντίατρο πρέπει να γίνεται μεταξύ του 6ου και του 12ου μήνα της ζωής.

Έως τότε, όμως, καλό είναι να καθαρίζουν οι γονείς καθημερινά τα ούλα του μωρού τους με μια γάζα και να τους δίνουν φθοριωμένο νερό, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Όπως αναφέρει η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής Οδοντιατρικής (ΑΑΡD), στην πρώτη επίσκεψη του παιδιού στον οδοντίατρο, ο γιατρός θα εξετάσει την ανάπτυξη του στόματος και του προσώπου του μωρού θα αξιολογήσει την ανάγκη για συμπληρωματικό φθόριο, θα ελέγξει αν το παιδί έχει τυχόν επιβλαβείς συνήθειες θα ρωτήσει τους γονείς εάν το παιδί θηλάζει ή πίνει γάλα με το μπιμπερό πριν κοιμηθεί, και θα τους δείξει πώς και πότε πρέπει να καθαρίζουν το στόμα και τα δόντια του παιδιού. Επιπλέον, θα τους δώσει συμβουλές για τα τρόφιμα που προάγουν την οδοντική υγεία.

Τα μωρά που κοιμούνται την ώρα που θηλάζουν ή πίνουν με το μπιμπερό γάλα, ζαχαρωμένο νερό ή φρουτοχυμό, κινδυνεύουν να αναπτύξουν το σύνδρομο του μπιμπερού- μια σοβαρή μορφή τερηδόνας στα μπροστινά δόντια, που οφείλεται στην επίθεση των βακτηριακών οξέων που υπάρχουν στα σάκχαρα και διαβρώνουν το εξωτερικό στρώμα των δοντιών (την αδαμαντίνη ουσία).

Εάν το παιδί χρειάζεται ένα «ηρεμιστικό» μπουκάλι για να κοιμηθεί, αυτό πρέπει να περιέχει μόνο νερό. Και τα δόντια με τα ούλα του πρέπει να καθαρίζονται πριν μπει για ύπνο.

Η διατροφή

Μια ισορροπημένη, υγιεινή διατροφή είναι πολύτιμη για τη γενική υγεία του μωρού αλλά και για τα δόντια του. Δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά, γαλακτοκομικά προϊόντα, όσπρια και ζωικές πρωτεΐνες λίγων λιπαρών (πουλερικά, ψάρια, κρέας) είναι απαραίτητα.

Το συχνό τσιμπολόγημα, ιδίως γλυκισμάτων και επεξεργασμένων υδατανθράκων (όπως τα κράκερ και τα δημητριακά πρωινού με ζάχαρη), ευνοεί την ανάπτυξη τερηδόνας. Τα σνακ πρέπει να παρέχονται τρεις ή το πολύ τέσσερις φορές την ημέρα και να είναι υγιεινά (όπως φρούτα, στικ λαχανικών, ψωμί ολικής αλέσεως, γιαούρτι και γάλα). Οι φρουτοχυμοί θα πρέπει να είναι αραιωμένοι με νερό, ενώ τα αναψυκτικά θα πρέπει να δίνονται σπάνια, γιατί περιέχουν πολλή ζάχαρη.

Φθόριο και βούρτσισμα

Το φθόριο αποτελεί κλειδί για δόντια χωρίς τερηδόνα. Εάν το πόσιμο νερό δεν είναι επαρκώς φθοριωμένο ή ένα νήπιο πίνει μόνο εμφιαλωμένο νερό χωρίς φθόριο, μπορεί να χρειασθεί συμπλήρωμα φθορίου. Ο παιδοδοντίατρος μπορεί επίσης να κάνει τοπική φθορίωση στα νεογιλά ή στα μόνιμα δόντια του μικρού παιδιού, ενώ για τα μεγαλύτερα παιδιά υπάρχουν οδοντόπαστες και στοματικά διαλύματα που περιέχουν φθόριο.

Το καθημερινό βούρτσισμα των δοντιών είναι μια συνήθεια που πρέπει ν΄ αρχίζει νωρίς στη ζωή. Το στόμα των νηπίων πρέπει να καθαρίζεται τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα (έπειτα από το πρωινό και πριν μπουν για ύπνο το βράδυ), ενώ καλό είναι να βουρτσίζετε τα δόντια τους και έπειτα από την κατανάλωση γλυκισμάτων.

Το βούρτσισμα πρέπει να το κάνουν οι γονείς τουλάχιστον μέχρι το παιδί να γίνει 4-5 χρόνων, χρησιμοποιώντας ελάχιστη ποσότητα οδοντόπαστας και ενθαρρύνοντας το παιδί να τη φτύνει.

Στην ηλικία των 5-6 ετών, τα παιδιά θα πρέπει να έχουν μάθει να βουρτσίζουν μόνα τα δόντια τους, υπό την επίβλεψη των γονιών τους.

Όταν πάνε σχολείο, θα πρέπει να προστεθεί στην καθημερινή ρουτίνα τους και η χρήση οδοντικού νήματος. Κάθε παιδί εξάλλου θα πρέπει να πηγαίνει μία φορά τον χρόνο στον παιδοδοντίατρο για καλό καθαρισμό, φθορίωση και έλεγχο των συνηθειών.

Ο αυτισμός με εικόνες

Η HANS “Βοηθείστε τον Αυτισμό Τώρα” είναι μία μη κερδοσκοπική εταιρεία που έχει σαν σκοπό να βοηθά οικογένειες με αυτιστικά παιδιά, υποστηρίζοντας τους γιατρούς και άλλους επαγγελματίες να αναγνωρίσουν, να διαγνώσουν και να θεραπεύσουν τα παιδιά αυτά και τις οικογένειες τους.

Οι εικόνες που ακολουθούν έχουν δημιουργηθεί με την βοήθεια ειδικών στον αυτισμό επιστημόνων, και με βάσει τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα.Ο σκοπός των εικόνων είναι να ευαισθητοποιήσει και να μας ενημερώσει για το πλήθος των συμπτωμάτων που μπορεί να εκδηλώνεται το αυτιστικό παιδί.ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΚΟΠΟ να σας βοηθήσει να διαγνώσετε αν το παιδί σας είναι αυτιστικό. Η διάγνωση είναι θέμα ειδικών και οπωσδήποτε αφορά την αξιολόγηση του ιστορικού του παιδιού, την συμπεριφορά του, πληροφορίες από το σχολείο και ειδικό εργαστηριακό έλεγχο, όπου αυτό απαιτείται.Ίσως μέσα από τις εικόνες αυτές να αναγνωρίσετε χαρακτηριστικά του παιδιού σας. Μην βιαστείτε να ανησυχήσετε. Δεν σημαίνει ότι το παιδί σας έχει αυτισμό. Αν κάτι σας ανησυχήσει ενημερώστε τον παιδίατρο σας.

                 

Αγαπημένα παιδικά τραγούδια

Τρόποι για να κάνετε τα παιδιά να σας τα πουν όλα!

Πολλοί γονείς που έχουν μικρά παιδιά, παραπονιούνται πως κάθε φορά που αυτά επιστρέφουν στο σπίτι και τα ρωτούν τι έκαναν στο σχολείο, δεν παίρνουν την παραμικρή απάντηση.

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να θέλετε να μάθετε πώς πέρασε τόσες ώρες μακριά από εσάς το αγγελούδι σας!

Μήπως όμως ο τρόπος που ρωτάτε είναι λάθος;

Να μερικές ερωτήσεις με τις οποίες θα καταφέρετε να αποσπάσετε κάπως πιο ολοκληρωμένες απαντήσεις από τα παιδιά σας, προκειμένου να μάθετε τι πραγματικά συμβαίνει στον κόσμο του σχολείου:

• Ποιο είναι το πιο ωραίο μέρος του σχολείου;
• Πες μου κάτι που σε έκανε να γελάσεις σήμερα.
• Αν μπορούσες να διαλέξεις, με ποιον συμμαθητή σου θα ήθελες να κάθεσαι στο ίδιο θρανίο; (Με ποιον ΔΕΝ θα ήθελες να κάθεσαι μαζί στο θρανίο; Γιατί;)
• Ποιο ήταν το καλύτερο πράγμα που έγινε στο σχολείο σήμερα; (Ποιο ήταν το χειρότερο πράγμα που έγινε στο σχολείο σήμερα);
• Ποια λέξη είπε περισσότερες φορές η δασκάλα σου σήμερα;
  
•  Αν τηλεφωνούσα στην δασκάλα σου απόψε, τι θα μου έλεγε για εσένα;
• Βοήθησες κάποιον να κάνει κάτι σήμερα;
• Σε βοήθησε κάποιος να κάνεις κάτι σήμερα;
• Πες μου μία περίεργη λέξη που άκουσες σήμερα; (Ή κάτι περίεργο που είπε κάποιος.)
• Πες μου κάτι που έμαθες σήμερα.
• Ποια ήταν η πιο ευχάριστη στιγμή της ημέρας σήμερα;
• Πότε βαρέθηκες σήμερα;
•  Αν ερχόντουσαν εξωγήινοι στην τάξη σήμερα για να απαγάγουν κάποιον, ποιος θα ήθελες να είναι αυτός;
  
• Με ποιον θα ήθελες να παίξεις στο διάλειμμα, που δεν έχεις ξαναπαίξει μαζί του;
• Πες μου κάτι καλό που έγινε σήμερα!
• Ποιος είναι ο πιο αστείος συμμαθητής σου; Γιατί είναι τόσο αστείος;
• Τι νομίζεις ότι θα έπρεπε να κάνεις / να μαθαίνεις περισσότερο στο σχολείο;
• Τι νομίζεις ότι θα έπρεπε να κάνεις / να μαθαίνεις λιγότερο στο σχολείο;
• Με ποιον συμμαθητή σου πιστεύεις ότι θα έπρεπε να είσαι περισσότερο ευγενικός;
• Σε ποιο μέρος του σχολείου παίζεις περισσότερο στο διάλειμμα;
• Πες μου τρεις διαφορετικές φορές που χρησιμοποίησες το μολύβι σήμερα στο σχολείο; 
  
• Τι έφαγες σήμερα στο σχολείο; Τι σου άρεσε περισσότερο από αυτά που έφαγες;
• Αν ήσουν εσύ η δασκάλα / ο δάσκαλος της τάξης, τι θα έκανες;
• Υπάρχει κάποιος στην τάξη σου που πρέπει να μπει τιμωρία;
• Με ποιον θα άλλαζες θέση στην τάξη αν μπορούσες; Γιατί;