Νόσος του Parkinson και σιελόρροια

Οι ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, συνήθως  έχουν μειωμένες κινήσεις των μυών τους. Οι  μυς μέσα στο στόμα τους, που ελέγχουν το  λάρυγγα και τη γλώσσα, προσβάλλονται  επίσης, γεγονός που οδηγεί σε δυσκολία κατάποσης. Έτσι, οι ασθενείς με Πάρκινσον  δεν είναι σε θέση να καταπίνουν αυθόρμητα  το σάλιο τους, πράγμα που οδηγεί σε  σιελόρροια. Επιπλέον, οι ασθενείς με Πάρκινσον, διατηρούν μια στάση κατά την οποία το  κεφάλι τους μπορεί να έχει κλίση μπροστά και  κάτω, που οδηγεί το παραπάνω σάλιο να  συγκεντρώνεται στο μπροστινό τμήμα του  στόματος, και τελικά να έχουμε σιελόρροια. Η  σιελόρροια είναι παρούσα σε πάνω από 75% των ατόμων με Πάρκινσον. Αρχικά η  σιελόρροια είναι παρούσα μόνο τη νύχτα, αλλά αργότερα μπορεί να γίνει πρόβλημα και  την ημέρα. Η υπερβολική σιελόρροια μπορεί  να οδηγήσει σε εισρόφηση του σάλιου στους  πνεύμονες και τελικά σε πνευμονία.

Συμβουλές για να  αποφύγετε τη σιελόρροια:

 Εξαιτίας της μειωμένης αυτόματης  κατάποσης, το σάλιο συσσωρεύεται στο  στόμα, έτσι θα πρέπει να υπενθυμίζετε στον  εαυτό σας να καταπίνετε συχνά. Επίσης, το  μάσημα μαστίχας βοηθά να προάγονται οι  αυτόματες, αντανακλαστικές καταποτικές  κινήσεις, που χάνονται στη νόσο του  Πάρκινσον. Ακόμη, θα χρειαστεί να κρατάτε ορθή στάση, ώστε  το κεφάλι σας να μην κλίνει εμπρός. Επομένως, θα πρέπει να προσέχετε και να  διορθώνετε συχνά τη στάση σας, όταν  καταλαβαίνετε ότι είναι πρόβλημα. Επιπρόσθετα, μπορείτε να ασκηθείτε στο να  κρατάτε τα χείλη σας κλειστά, όταν δεν τρώτε  ή μιλάτε. Θα πρέπει να αποφύγετε τροφές με  ζάχαρη, γιατί οδηγούν στην παραγωγή  περισσότερου σάλιου. Σημαντικό είναι να  κρατάτε πάντα ένα μαντηλάκι στα χέρια σας. 

Φάρμακα που μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της σιελόρροιας:

Αρκετά, διαφορετικά φάρμακα μπορούν να  χρησιμοποιηθούν στην πρόληψη της  σιελόρροιας. Καλή ρύθμιση της  αντιπαρκινσονικής αγωγής από τον γιατρό  σας, μπορεί να βοηθήσει στη σιελόρροια. Πολλά, άλλα φάρμακα δρουν μειώνοντας την  παραγωγή του σάλιου. Τα παρακάτω  φάρμακα, μπορούν να δοκιμαστούν, μετά  από συζήτηση με το γιατρό σας:

1. Η αμιτρυπτιλίνη, είναι αντικαταθλιπτικό, αλλά προκαλεί ξηροστομία ως  ανεπιθύμητη ενέργεια  

2. Τριεξυφαινιδύλη   

3. Σταγόνες ατροπίνης στο στόμα λίγες  φορές τη μέρα  

4. Έμπλαστρο σκοπολαμίνης  

5. Ενέσεις αλλαντικής τοξίνης  

Οι πληροφορίες αυτές δεν υποκαθιστούν την  ιατρική φροντίδα και συμβουλές από τον  γιατρό σας.

Copyrights © 2014 World Parkinson’s Program Η αντιγραφή ενθαρρύνεται για  εκπαιδευτικούς σκοπούς. Δεν επιτρέπεται να  γίνονται αλλαγές στο γραπτό περιεχόμενο του  παρόντος εγγράφου και τις πληροφορίες του  συγγραφέα Dr. Abdul Qayyum Rana, MD, FRCPC, FRCP (HON‐UK) Neurologist Toronto, Canada

World Parkinson’s Program 

Toronto, Canada 

www.pdprogram.org

Translation – Μετάφραση  Dr Theodora Gioltzoglou, Neurologist Dr. Θεοδώρα Γιολτζόγλου, Νευρολόγος 

Σιελόρροια στην παιδική ηλικία

Η σιελόρροια είναι η υπερβολική παραγωγή σιέλου, η εκροή της έξω από τη στοματική κοιλότητα και η δυσκολία κατάποσής της.

Είναι μία εικόνα που τη συναντάμε κατά τη διάρκεια που τα παιδιά βγάζουν δοντάκια, έως να ολοκληρωθεί η οδοντοφυΐα τους. Συχνά, συμβαίνει και εξαιτίας πληγών στο στόμα, λήψη φαρμάκων, άγχους κτλ.

Επίσης, θεωρείται ένα συχνό σύμπτωμα σε παιδιά με νευρολογικά προβλήματα, όπως η εγκεφαλική παράλυση, η νοητική υστέρηση, το σύνδρομο Down ή με γναθοπροσωπικές ανωμαλίες.

Επηρεάζει σε μέγάλο ποσοστό την ποιότητα ζωής των παιδιών και των γονιών τους, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολίες στην ομιλία, ευπάθεια σε λοιμώξεις και αίσθημα ντροπής.

Αυτό το σύμπτωμα συμβαίνει είτε λόγω αδυναμίας ελέγχου των μυών της στοματικής κοιλότητας, είτε λόγω μειωμένου μυϊκού τόνου, είτε λόγω ανατομικών ή αισθητηριακών δυσχερειών, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται η ομιλία, η κατάποση και η αναπνοή του παιδιού.
 

Μια από τις θεραπευτικές μεθόδους είναι η στοματοκινητική διέγερση, την οποία σχεδιάζει και εφαρμόζει ο Λογοπεδικός. Η συγκεκριμένη θεραπεία στοχεύει στην σταθεροποίηση της γνάθου, στην ενδυνάμωση της κινητικότητας της γλώσσας, στην βελτίωση του κλεισίματος των χειλιών, στην μείωση της πιθανότητας αναγωγής από την μύτη και γενικά στην νευρομυϊκή ενίσχυση των στοματοπροσωπικών μυών, προκειμένου να ενισχυθεί η διαδικασία της μάσησης, της κατάποσης και της αναπνοής.

H θεραπεία που θα ακολουθήσετε εξαρτάται από την αιτιολογία του προβλήματος.